سینمایی نیوز، حسین گیتی- «پرویز نوری» فارغ التحصیل رشته باستان شناسی، فعالیت های هنری سینمایی خود را از سال های اولیه دهه 30 اواخر دوره دبیرستان به عنوان نویسنده، منتقد و مترجم و کار در سینما را از 1332 با پیدایش مجله ستاره سینما و البته فیلم ساز آغاز کرد و متجاوز از 60 سال در سینمای نوشتاری و دیداری حضور مستمر داشت. او از اولین سردبیران مجله ستاره سینما بود و به تناوب ۵ بار سردبیر ستاره سینما شد. با نویسندگی و دستیاری کارگردان فیلم «زمین تلخ» محصول سال ۱۳۴۱ وارد سینما شد. در تلویزیون سال های ۱۳۵۴ و ۵۵، دو سریال ساخت. به عنوان مشاور، فیلمنامه نویس و دستیار کارگردان در ۱۴ فیلم حضور داشت. «پرویز نوری» پس از سال ها به آمریکا مهاجرت نمود و همان جا در گذشت.
نگارنده از سال های سکونت در آبادان با ایشان همراه بود و حکم استاد سینما داشت. من افتخار داشتم اولین نقد سینمایی ام (۱۳۴۳) کارول «دنیل پتری» دوره سردبیری ایشان در ستاه سینما چاپ شد. مقاله ای به نام «سالشمار مطبوعات سینمایی ایران» در مجله ی فیلم چاپ کردم و افتخار داشتم از خاطره ای با «پرویزنوری» در کنار مطلب یاد کنم که پُر از نوستالژی است.
بعدها در جریان سردبیری، نقد نویسی، مقاله نویسی فیلم هایی هم می ساخت. فیلم های «رشید» محصول ۱۳۵۰ ، «سه تا جاهل» محصول سال ۱۳۵۰ ، حکیم باشی (۱۳۵۱) ، عیالوار (۱۳۵۲)، طلوع انفجار (۱۳۵۹) ، زن و زمین/ خوش غیرت (۱۳۵۷) ماجراهای علاءالدین و چراغ جادو (۱۳۵۷)، از آثار اوست. از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷، 6 تا 7 فیلم ساخت و صدها مقاله، گزارش، ترجمه درباره سینما در نشریات سینمایی و غیر سینما چاپ کرد. وی یک تنه ۲ صفحه روزنامه ورزشی «هدف» را اداره کرد و مطلب سیمایی نیز می نوشت.
کتاب قابل ارجاع «سینمای ژاپن» اثر تادائو ساتو سال چاپ: 1365 را ترجمه و منتشر کرد. کتاب «ه همانند هیچکاک» به نویسندگی پرویز نوری سال انتشار: 1398 به معرفی آلفرد هیچکاک کارگردان سرشناس و محبوب می پردازد و آثار او را که از بزرگترین آثار تاریخ سینمای جهان به حساب می آیند، مورد بررسی قرار می دهد. کتابی با نام «روزی روزگاری در سینما» سال انتشار: 1400 چاپ انتشارات روزنه کار دارد با مضمون ۳۴ سالن سینما و فیلم هایی که در آن ها دیده است! کتاب دیگر او «آن سوی خاطرات» سال انتشار: 1401 خواندنی ترین و زیباترین نثر، خاطرات و لحظات را دارد. کتاب خواندنی او «بهترین سال های زندگی من» سال انتشار: 1396 مالامال از عشق به سینماست. آخرین کتاب وی «فیلم های محبوب زندگی من» سال انتشار: 1403 هست.
وی به خاطر عشق به سینما تا زمان مرگ، مدتی زیر نظر!!! هوشنگ گلمکانی مطلب می نوشت. گلمکانی روزی گفت پرویز نوری منتقد دست دوم است که ایرج صابری -منتقد سینما- از گلمکانی انتقاد کرد!
زندگی دوران کودکی او در فضایی خاکستری و در کوچه های خاکی با سینما گذشت. از نظر فیزیک ظاهری، منتقدی زیبا و آراسته بود. عاشق سینما و حتی سالن های سینما بود. همسرش ثریا همه ساله در کنار ایشان ماند و از او مراقبت کرد. روانش شاد
