سینمایی نیوز– نمایش صحنه ای «با من بمان» به نویسندگی و کارگردانی پدرام رحمانی از بخش غزه چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر شنبه 6 بهمن ماه 1403 در 2 سانس 16 و 19 در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه آمد. پیش از این نیز نمایش «با من بمان» به مدت یک هفته از یکم تا هفتم دی ماه سال جاری با حضور علاقمندان هنر تئاتر در سالن آمفی تئاتر ماه حوزه هنری آذربایجان غربی در شهرستان ارومیه بر روی صحنه رفته بود. در آیین اختتامیه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت نیز که به میزبانی استان خوزستان در سالن همایش‌های بین‌المللی سازمان منطقه آزاد اروند برگزار گردید مقام‌های برتر رتبه اول کارگردانی، رتبه تقدیر بازیگری زن و رتبه تقدیر طراحی صحنه به ترتیب به «پدرام رحمانی، نرمین کیاوند، رضا محمدخانی و فرهاد رزمپوش» در نمایش «با من بمان» از ارومیه تعلق گرفت. گفتنی است «با من بمان» برگزیده نوزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر مقاومت در سال ۱۴۰۳ شمسی است که از میان ۵۴۰ عنوان نمایشنامه ارسال شده از کل کشور به دبیرخانه این جشنواره با نظر هیئت داوران به مرحله نهایی راه یافته است. در این نمایش موضوع مقاومت مردم فلسطین در مقابل جنایت‌های رژیم غاصب صهیونیستی با هنرمندی هنرمندانی همچون «نرمین کیان وند، مجتبی غفاری، نسا دشتی و پدرام رحمانی» در قالب هنر تئاتر بیان می‌شود.

به گزارش خبرنگار تئاتر سینمایی نیوز، “پدرام رحمانی” متولد 1359 ارومیه درباره علت نامگذاری این نمایش‌نامه اظهار داشت: برای عنوان این نمایشنامه اسامی بسیاری از «آواز سنگ غمگین» تا «دردهای بی‌شمار» در نظر گرفته شد تا به «با من بمان» رسیدیم. احساس می‌کنم خواسته تمامی مسلمانان این است که فلسطین بماند و این جمله شاید در ظاهر امر برای یک پدر و دختر باشد ولی در مجموع برای تمام پدران و مادران و فرزندان فلسطینی است که بمانند و دوام بیاورند و از بین نروند و انشاالله این مهم محقق شود.

برگزیده نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت درباره علت پرداختن به این سوژه بیان نمود: سال هاست که خاورمیانه و کشور ما به شدت درگیر موضوع مقاومت هستند ولی در ماه های اخیر دیگر این تنش خیلی تشدید شده است. با کشتار و جنایاتی که در آنجا اتفاق افتاد ما احساس کردیم باید کاری صورت دهیم. در این بین کاری که از دستمان بر می آمد و بلد بودیم اجرای تئاتر بود. در شرایط اخیر تلاش کردیم با نمایشنامه ای که نگاه متفاوت و غیر کلیشه‌ای و شاعرانه دارد، ابعاد دیگری از جنایت اسرائیل را نسبت به مردم فلسطین نشان دهیم. کار نوشته و کامل و تمرینات نمایش شروع شد.

دارنده مقام دوم کارگردانی جشنواره منطقه‌ای دانشجویی همدان؛ 1381 تاکید کرد: در جشنواره مقاومت کارهای خوب زیادی بودند و آثار قطعاً شایستگی داشتند که به جشنواره راه یافتند. احساس می‌کنم کار ما نیز ضعف دارد و اساسا نمی توان منکر شد. شاید نقطه قوتی که باعث شد داوران این اثر را برگزینند شکل متفاوت آن با طراحی صحنه مینیمال که شلوغ نیست و ساده است و توسط چهار زنجیر اسارت یک سرزمین را نشان می دهد هست. زنجیرهایی که اول وجود ندارند، ظاهراً درِ ورودی هستند ولی باز تداعی این زنجیرها را می کند. همه تصور می کنند وقتی با یک اثر در حوزه مقاومت یا فلسطین روبرو می شوند باید هم چون همیشه سنگر و توپ ببینند ولی نمایش ما این عناصر را در خود ندارد. یک میز دو عدد صندلی و چهار زنجیر و جملاتی که شاید ۷۰ درصد آن هیچ ارتباط مستقیمی با موضوع فلسطین ندارد، مقوله مقاومت را در تمامی زمینه ها مطرح می کند. به شدت سعی کردیم اثر، مفهومی باشد. شاید این موجب شد داوران کار را بپسندند و به عنوان کار برگزیده به جشنواره تئاتر فجر معرفی کنند.

حائز مقام دوم بازیگری جشنواره استانی آذربایجان غربی؛ 1384 در اشاره به مخاطب هدف این نمایش یادآور شد: هیچ وقت در نمایش نامه هایی که کار می کنم مخاطب را تفکیک نمی‌کنم چرا که همه ی مخاطبان حق دارند تئاتر ببینند و لذت ببرند. وقتی موضوع خاصی به وجود می آید شاید گفته شود مخاطب شما با مسئله فلسطین دغدغه‌ نزدیکی دارند که البته ذاتاً این گروه مخاطب ما هستند ولی هدف ما بیشتر کسانی بودند که چه بسا روی این موضوع گارد دارند. حتی در شهر خودمان وقتی اجرا داشتیم عده‌ای در سالن حضور پیدا می‌کردند که شاید ما ایشان را می‌شناختیم و چه بسا کاری با دغدغه موضوعات خود کشور ما را انتظار داشتند اما نمایش را دیدند و تا آخرین لحظه نشستند و سالن را ترک نکردند و جالب هست که بدانید همان شب استوری می‌گذاشتند و کار را تبلیغ و دیگران را تشویق به دیدن این نمایش می کردند.

مقام اول کارگردانی جشنواره سراسری بسیج؛ 1384 در همین رابطه اضافه کرد: آثار موضوعی و با مضامین خاص هم می تواند بر روی آدم‌هایی که حتی با  آن موضوع هیچ احساس نزدیکی ندارند تاثیر بگذارد و تاثیر هم گذاشته است. فکر می‌کنم این دلیل اصلی مخاطب سنجی ما بود. مخاطب اصلی ما شاید کسانی هستند که از این حوزه دور هستند و با این نمایش شاید گوشه‌ای از این ظلم را بتوانند احساس کنند.

مقام سوم کارگردانی جشنواره سراسری بسیج؛ 1385 در مورد مراحل نگارش متن و تولید و اجرا توضیح داد: ۵ سال پیش اولین اتود نوشته و بازنویسی شد، در جشنواره نمایشنامه خوانی شرکت کردیم که برگزیده شد. ضعف‌های متن مشخص و دوباره بازنویسی صورت گرفت و رسیدیم به شکل نمایشنامه‌ای که الان می‌بینید. این نمایشنامه وقتی برای جشنواره مقاومت پذیرفته شد گروه انگیزه‌ای پیدا کرد که کار را برای صحنه تولید کند. سه تا چهار ماه تمرین داشتیم و در جشنواره مقاومت تقدیر و برگزیده و به جشنواره تئاتر فجر راه یافتیم. باید دید در ادامه آیا دوباره ادامه خواهد داشت و یا همینجا نقطه آخر هست.

مقام دوم بازیگری جشنواره استانی تئاتر ماه؛ 1385 تصریح ساخت: اهالی تئاتر همواره اذعان داشتند مشکل اصلی تئاتر حمایتِ مالی هست. حمایت این نیست که به طور مثال یک جشنواره‌ای برگزار و جوایزی اهدا شود بلکه حمایت در معنای روی پا ایستادن گروه‌هاست و اینکه گروه بتواند درآمدزایی داشته باشد. تئاتر باید در کشور ما تبدیل به شغل شود و این چنین خیلی ها گرایش پیدا می‌کنند و مسیر حرفه‌ای ادامه می یابد. وقتی تئاتر شغل شود اتفاقات خوب می افتد. اصل قضیه این هست که تئاتر هنوز شغل نیست. اقتصاد تئاتر باید جان بگیرد؛ یا باید دولت به گروه‌های تئاتری کمک کند که در تهران تا حدودی این مهم میسر شده و بر روی پای خود ایستادند ولی تئاتر شهرستان ها به شدت دچار مشکل هست. از باب اقتصاد در هنر شاید تئاتر میان دیگر هنرها هزینه بالایی دارد.

مسئول کارگاه نمایش حوزه هنری استان آذربایجان غربی از سال 1384 در خصوص کمبودهای تئاتر عنوان کرد: خیلی از استان‌های کشور و خیلی از شهرهای دور افتاده پلاتو و حتی سالن تئاتر ندارند. شهر ما هم پلاتو خیلی کم و یک تا دو پلاتو در کل استان دارد. مسئولین برای ساخت پلاتو همت و تلاش کنند و بسازند. مشکلاتِ مالی و بودجه ای نیز هست. هنرمندان جوانِ مستعد زیادی در ارومیه داریم.

مسئول جلسات نمایشنامه‌خوانی حوزه هنری استان؛ 1384 درباره فوائد تئاتر خاطرنشان ساخت: به نظر من در جامعه ای که از هنر دور باشد هیچ وقت رشد فکری و رشد اعتقادی به وجود نمی آید. از نظر ما که تئاتری هستیم مادرِ هنرها، عمیق‌ترین و غنی‌ترین هنرها تئاتر هست که از تمامی هنرها از موسیقی، تجسمی، نقاشی و دیگر هنرها استفاده می‌کند. تئاتر می تواند تاثیر خیلی زیادی داشته باشد. جامعه را بدون تئاتر و هنر اصلا نمی توان تصور کرد. جامعه ای که در آن مردم به سالن‌های تئاتر، سینما، گالری و نمایشگاه نروند چیزی کم دارد. سالن تئاتر با نمایش های مفهومی می‌تواند ریشه فکری ایجاد کند. باید مردم کنار هم بنشینند، فکر کنند و از سالن که خارج شدند دغدغه چیزی که دیدند را داشته باشند. فقر مفهوم و اندیشه در سینمای کشور نیز آرام آرام زیاد می شود و حتی کسانی که فیلم‌های مفهومی می‌ساختند هم به گیشه تمایل دارند.

این مدرس بازیگری در بخش پایانی صحبت های خود اذعان داشت: علاقمندانی که به تازگی می‌خواهند شروع به کار تئاتر کنند باید بدانند مسیر خیلی سختی در پیش دارند و سخت‌تر هم خواهد شد. از ایشان خواهش می‌کنم یا وارد نشوند یا اگر مصمم به ورود هستند خیلی جدی ظاهر شوند. تئاتر تفنن نیست بلکه همواره گفته ام تئاتر حرفه و شغل است. کسی که به شغل پزشکی می پردازد حساسیت‌های پزشکی را می‌داند و کسی هم که وارد هنر تئاتر می شود باید حساسیت‌های این هنر را بداند. وارد شدن بدون دقت به این حساسیت‌ها  چیزی جز آسیب به خود، از دست رفتن وقت و آسیب به تفکری که ایجاد می‌کند نیست؛ چیزی که الان در بعضی فیلم‌های سینمایی می‌بینیم و جز آسیب چیز دیگری به همراه ندارد. همه گی عزیزان سلامت و موفق باشید.

چهل و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر از 3 تا ۱۳ بهمن ماه 1403 به دبیری خیرالله تقیانی پور در حال برگزاری است.

| گزارش و گفت و گو: “تورج اردشیری نیا”

| عکس: “الهام سادات روئین تن”