به گزارش سینمایی نیوز، آرش امینی رهبر ارکستر و آهنگساز در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران درباره ضبط پروژه موسیقایی «سین هشتم ،سوگ میناب» که نویسندگی ،کارگردانی و طراحی موسیقی آن را برعهده داشته ، گفت: این اثر که در چهلمین سالروز شهادت دانش آموزان میناب در فضای باز تئاتر شهر اجرا شد قرار است در قالب سمفونیک ضبط و با ارکستر اجرا شود. وی درادامه به تشریح این پروژه موسیقایی پرداخت و ادامه داد: «سین هشتم ،سوگ میناب» یک روایت تصویری از فاجعه مدرسه شجره میناب است. در واقع این روایت از شب حادثه آغاز میشود؛ جمعهشب که مادران میناب کودکان را در آغوش میگیرند، لالایی جنوبی خوانده میشود و کودکان به خواب میروند. صبح روز بعد، پس از نماز صبح، آنها بیدار میشوند و راهی مدرسه میشوند و سپس آن حوادث رخ میدهد.
امینی افزود: در بخشهای مختلف برنامه، راوی روی صحنه ظاهر میشود؛ حضوری دائمی دارد، گاه نشسته و گاه در حال حرکت است و این روایت را بیان میکند. در فواصل روایت نیز موسیقی نواحی اجرا میشود که هرکدام با معنایی مشخص و با شعر ویژهای که برای برنامه آماده شده همراه است.
وی با اشاره به بهره مندی از موسیقایی نواحی در این اثر گفت : در این برنامه موسیقی بوشهر، خرمآباد لرستان، تربتجام و ترکمن حضور داشتند. در اجرای بعدی قرار است موسیقی آذری، مازندرانی و بلوچی نیز به این مجموعه افزوده شود تا نوعی همدردی و همبستگی ملی را نشان دهد؛ اینکه همه ایران با این ماجرا همدرد هستند.
نویسنده و طراح این پروژه موسیقیایی ادامه داد: در بخشهای مختلف برنامه یک گروه بزرگ دفنوازی نیز حضور دارد که بخشهای مختلف روایت را همراهی میکردند.
وی با بیان اینکه این برنامه در آینده نیز تکرار خواهد شد، اظهار کرد: در آینده نزدیک تلاش میکنیم این اثر به زبانی جهانی نیز ارائه شود؛به طوری که از اجراها ضبط صورت گیرد و با یک ارکستر بزرگ اجرا شود. در همین راستا تنظیمی نیز در حال انجام است تا موسیقی نواحی ایران با ترکیب یک ارکستر سمفونیک اجرا شود.
امینی درباره ظرفیت موسیقی برای بازتاب جهانی این فاجعه و بیان هنری آن گفت: اگر ما به یک نمایشگاه نقاشی برویم، حتی حزنانگیزترین نقاشیها هم لزوماً باعث نمیشود اشک ما جاری شود، اما همه ما تجربه کردهایم که یک قطعه موسیقی میتواند آنچنان تأثیرگذار باشد که اشک انسان برای مدت طولانی جاری شود. این تفاوت مسیر موسیقی با بسیاری از هنرهای دیگر است و نشان میدهد زبان موسیقی چقدر قوی و نافذ است.
وی افزود: موسیقی بیش از بسیاری از هنرها در زندگی روزمره ما حضور دارد؛ از زنگ تلفن همراه گرفته تا برنامههای رادیویی، فعالیتهای ورزشی و بسیاری از لحظات روزمره با موسیقی همراه است. مردم در سراسر جهان با موسیقی عجین هستند. ممکن است یک فرد عادی در طول روز به یک نقاشی فکر نکند، اما احتمالاً ملودی موسیقی مورد علاقه خود را زمزمه میکند.
امینی با اشاره به ویژگیهای اثرگذاری موسیقی تصریح کرد: در واقع میخواهم به سه اصل اشاره کنم؛ موسیقی تأثیرگذارتر است، زبان مشترک جهانی دارد و فراموشنشدنیتر است و بیشتر در ذهن باقی میماند. در اجرایی که از این برنامه موسیقایی روی صحنه داشتیم، از کنار صحنه میدیدم که بسیاری از تماشاگران در بخشهای مختلف بهشدت گریه میکردند. این تأثیر عاطفی باعث میشود چنین رویدادی در ذهنها ماندگارتر شود و میتواند کمک کند مظلومیت این کودکان و فاجعهای که رخ داده فراموش نشود و بازتاب بیشتری پیدا کند.
وی در پاسخ به پرسشی درباره قابلیت تبدیل این اجرا به یک نمایش یا پرفورمنس موسیقایی گفت: در واقع همین حالا نیز تا حد زیادی چنین ویژگیای دارد. حضور راوی، خانم باران جلالزاده که اجرای بسیار خوبی داشتند و خود نیز هم موزیسین و هم بازیگر هستند، باعث شد اجرا با نوعی بازی همراه باشد.
امینی در خاتمه خاطر نشان کرد: با این حال علاقهای ندارم که ساختار آن به شکل کاملاً مستقیم و نمایشی با تعریف چندین نقش مشخص شکل بگیرد. ترجیح میدهم اگر قرار باشد بخش بازیگری پررنگتر شود، همچنان حالتی تا حدی سورئال داشته باشد و خیلی واقعگرایانه نباشد.
