سینمایی نیوز
  • برابر با : Wednesday - 21 February - 2024
کل 7545 امروز 0

خبر فوری

“همایون رحیمیان”: ارکستر ملی را به شهرستان ها می بریم پیشنهاد ایجاد سازمان هنر اعم از موسیقی و تئاتر درحال بررسی است موسیقی را شاخه‌ای از حکمت می‌دانیم/ جایزه وزارت فرهنگ به برترین‌های نقد از جشنواره‌های فجر آئین پایانی سی و نهمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر برگزارشد/ معرفی برگزیدگان جایزه باربد و بخش های مختلف در آخرین نشست پژوهشی جشنواره موسیقی فجر «نقش اسناد تاریخی و مطبوعات در پژوهش‌های موسیقی» بررسی شد جزئیات برگزاری آیین اختتامیه سی و نهمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر شب پنجم جشنواره موسیقی فجر/از اجرای ارکستر سمفونیک تا اجرای ویژه کودک و نوجوان و شب بزرگان موسیقی در چهارمین نشست پژوهشی جشنواره موسیقی فجر«تکثرگرایی و ذائقه شنیداری نسل نو» بررسی شد سند ملی موسیقی کشور می تواند گره گشا باشد اعلام برنامه‌های چهارمین روز جشنواره موسیقی فجر بررسی «نگاه راهبردی به حوزه موسیقی» در سومین نشست پژوهشی جشنواره موسیقی فجر سرهنگ “احسان ربیعی”: به ارکستر نظامی رزم نوازان سالن و سانس اجرا اختصاص داده شود اعلام برنامه‌های سومین روز جشنواره موسیقی فجر/ ازاجراهای ارکسترال تا حضور هلندی ها حضور موریتس ارنست پیانیست شناخته شده آلمانی در جشنواره موسیقی فجر همزمان با نخستین شب برگزاری سی‌ونهمین جشنواره موسیقی فجر؛ وزیر فرهنگ به تماشای اجرای ارکستر ملی ایران نشست/ امسال جشنواره موسیقی در جنوب تهران هم اجرا دارد اعلام برنامه‌های دومین روز جشنواره موسیقی فجر/از حضور پرنگ بین الملل ها تا نوای سرنا و دهل و موسیقی آذری علیرضا طلیسچی جشنواره موسیقی فجر را به جنوب تهران برد بررسی آسیب‌شناسی آموزش ردیف موسیقی در دومین نشست پژوهشی جشنواره موسیقی فجر دستگاهی ایران برر ایستاده برای ایران در تالار وحدت / در شب ارکستر ملی و محمد معتمدی چه گذشت؟ بانوان «نهال» چراغ جشنواره موسیقی فجر را روشن کردند مسعود صادقلو: امشب برای شما و با عشق می‌خوانم در کنسرت آرون افشار محکوم هستید به شاد بودن! برگزاری نخستین نشست پژوهشی جشنواره موسیقی فجر با موضوع «موسیقی و هوش مصنوعی» وزیر فرهنگ در پیامی به سی‌ونهمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر: هنر موسیقی در دوران پیروزی انقلاب، وحدت و همبستگی را به منشوری پایدار در قالب همدلی تبدیل کرد میزبانی هم‌زمان ۱۴ استان از جشنواره موسیقی فجر تیزر جشنواره موسیقی فجر منتشر شد + فیلم پیام مدیرکل دفتر موسیقی به جشنواره موسیقی فجر آغاز سی و نهمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر از امروز سالاری: برگزاری سی و نهمین جشنواره موسیقی فجر در سراسر کشور نشان از رویکرد عدالت محوری معاونت هنری دارد قطار جشنواره فیلم فجر ۴۲ به مقصد رسید از پاسداشت یاد بزرگان موسیقی تا ساز کوک خارجی ها از حضور پررنگ بانوان و ارکسترها تا حضور خوانندگان مطرح و اجراهای بین الملل عدالت فرهنگی از شاخصه های جشنواره سی و نهم موسیقی فجر طوبای زرین آرای مردمی اهدا می‌شود انتشار جدول اجراهای سی و نهمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر/ آغاز بلیت‌فروشی از فردا جشنواره تئاتر فجر۴۲، برگزیدگان خود را شناخت افتتاحیه چهل و دومین جشنواره فیلم فجر برگزار شد پوستر سی و نهمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر منتشر شد «اجاره نشینی» ؛ اثری ساختارشکن است پوستر اثر اقتباسی آپاراتچی منتشر شد آرمین رحیمیان ایفاگر نقش سردار حسین همدانی شد پوستر «دو‌ روز دیرتر» منتشر شد فیلم‌های چهل‌ودومین جشنواره فیلم فجر در سامانه شناسا نامزدهای بخش تبلیغات چهل و دومین جشنواره فیلم فجر اعلام شد ویژه برنامه‌های سیما در چهل‌و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر مارال بنی آدم و ملیکا شریفی نیا در نقش پروین و آگرین ساز‌وکار جدیدی برای نظارت بر فیلم‌های سینمایی در حال تدوین است انعکاس جشنواره فیلم فجر روی موج رادیو/ پای سینمایی‌ها به رادیو باز شد مرکز تولید و فنی سیما پای کار جشنواره بین المللی فیلم فجر تکمیل ظرفیت سینما‌های مردمی جشنواره فیلم فجر تا ۱۶ بهمن

11
سینماسینما، عزیزالله حاجی مشهدی

نگاهی به نمایش «پیش از صبحانه»/ واگویه‌های رنج و تنهایی

  • کد خبر : 3013
  • ۲۲ دی ۱۴۰۰ - ۲۰:۵۸
نگاهی به نمایش «پیش از صبحانه»/ واگویه‌های رنج و تنهایی
«میکاییل شهرستانی» چهره نام آشنای عرصه نمایش در ایران، بعد از تجربه موفق اجرای نمایش «در منطقه جنگی» نوشته «یوجین اونیل»، به سراغ نمایش تک‌گویی «پیش از صبحانه» یکی دیگر از کارهای قابل اعتنای این نمایشنامه نویس بلند آوازه جهان – با ترجمه صادق چوبک – رفته است تا دلشیفتگی خود را به نمایش‌هایی چون «گوریل پشمالو» و «سیر طولانی روز در شب» و… به ما نشان دهد.

سینمایی نیوز- «میکاییل شهرستانی» چهره نام آشنای عرصه نمایش در ایران، بعد از تجربه موفق اجرای نمایش «در منطقه جنگی» نوشته «یوجین اونیل»، به سراغ نمایش تک‌گویی «پیش از صبحانه» یکی دیگر از کارهای قابل اعتنای این نمایشنامه نویس بلند آوازه جهان – با ترجمه صادق چوبک – رفته است تا دلشیفتگی خود را به نمایش‌هایی چون «گوریل پشمالو» و «سیر طولانی روز در شب» و… به ما نشان دهد. او با انتخاب یک نمایش به ظاهر ساده – با روایتی نه چندان پیچیده – نمایشنامه‌ای را دستمایه کار خود قرار داده است که بیش از هرچیز بر مناسبات و روابط پیچیده میان انسان‌ها تاکید دارد. روابطی که در نگاه اول، گویی تنها به حوزه پیوندهای خانوادگی اشاره دارد، اما با نگاهی دیگر، فراتر از مناسبات محدود یک خانواده، ذهن مخاطب خود را به گستره‌ای فراگیرتر، یعنی به فضای کار و زندگی و روابط پُرچالش میان انسان‌ها در سایر فضاهای اجتماعی می‌کشاند.
به گمان من، بخش عمده‌ای از دلشیفتگی بسیاری از دوستداران یوجین اونیل را باید در نگاه «واقع گرایانه» و به تعبیری درست‌تر در سبک «واقع‌گرایی اجتماعی» این نمایشنامه‌نویس صاحب نام جُست و جو کرد. نکته‌ای که از قضا در عمده کارهای اونیل، آشکارا به چشم می‌خورد و تردیدی نباید داشت که همین ویژگی مهم موجب شده است تا کارگردانی مثل میکاییل شهرستانی به کارهای این نمایشنامه‌نویس آمریکایی برنده جایزه نوبل ادبیات، علاقه ویژه‌ای داشته باشد. ناگفته پیداست که بخش عمده‌ای از واقع‌بینی و نزدیک شدن اونیل به اعماق اجتماع را باید درنوعِ زیست و زندگی واقعی خود او جُست وجو کرد. زندگی سخت و دشواری که از تولد تا مرگ، برایش ارمغانی جز تُهی دستی و رنج‌های بی‌شمار، به همراه نداشته است. در واقع، اونیل بخش‌هایی از تجربه‌های زیست فردی خود در شرایط سخت و توان فرسا را در نمایشنامه‌هایش برای ما واگویه و بازسازی می‌کند. طبیعی است که در کارهای یک نمایشنامه‌نویس متعهد به نوعی واقع‌گرایی اجتماعی، هرگز نباید به دنبال مضامین و درونمایه‌های معمول و کلیشه شده در نمایش‌های شادی‌آور و یا برخی ملودرام‌های خنثی باشیم. او آشکارا روابط بیمارگونه خانوادگی ومناسبات اجتماعی رایج در جامعه آمریکا را به نقد می‌کشد و درست مثل کارکرد ِ طنزی تلخ و سرشار از کنایه‌های آشکار، می‌کوشد تا تماشاگران نمایش خود را بی‌هیچ واسطه‌ای به اعماق اجتماع ببرد و با واسطه همین واقعیت‌های تلخ، حقیقت نمایی کند و آنان را به تفکر وادارد. حقایق تلخی که اگرچه در نگاه اول به جغرافیا و فرهنگ مشخصی مثل جامعه آمریکا اشاره می‌کند، اما به روشنی می‌تواند برای هرجای دیگر جهان نیز قابل تعمیم باشد. بخش عمده‌ای از راز دلپذیر بودن نمایش‌های اونیل را باید درهمین نکته جُست و جو کرد.
در نمایش تک‌گویی «پیش از صبحانه» که در خانه نمایش مهرگان، با طراحی و کارگردانی میکاییل شهرستانی در حال اجراست، اونیل ما را با چهره زشت اشرافیت پوشالی و ثروت اندوزی عنان گسیخته‌ای آشنا می‌کند که نتیجه‌اش بهره‌کشی از آدم‌های تهی‌دستی است که در دایره برخورداری از مواهب اشرافیت جایی ندارند و از آنان تنها به عنوان وسیله ثروت اندوزی استفاده می‌شود. این نمایش کوتاه، در قالب یک روایت ساده و بی‌پیچ و تاب، در فضای اتاق محقری شکل می‌گیرد که در آن زنی تکیده و رنجور در حال آماده کردن صبحانه دیده می‌شود. با تک‌گویی بی وقفه‌ای که در صحنه در جریان است، مخاطب نمایش از طریق همین شخصیت حاضر در صحنه (خانم رولند) به وجود همسرش (آلفرد) که در اتاقی دیگر، خمارآلود و نیمه هشیار هنوز در تختخواب است و در صحنه حضور فیزیکی ندارد، پی می‌بَرَد. آلفرد یک نویسنده نه چندان موفق دایم الخمر است که به دلیل شرایط بد و نامناسب اقتصادی و درآمد ناچیز، همسرش(خانم رولند) ناگزیر شده است که در خارج از خانه کار کند تا بتواند از عهده مخارج یک زندگی فقیرانه برآید. در عین حال، با بروز نشانه‌هایب از شک و تردید و بدگمانی نسبت به آلفرد از سوی خانم رولند، مخاطب به وجود شخصیت نامریی و غایب دیگری نیز که در صحنه حضور ندارد، پی می‌بَرَد. کسی که به عنوان یک رقیب می‌تواند بر دلشوره‌ها و نگرانی‌های خانم رولند بیفزاید. نمایش پیش از صبحانه ما را به یاد تراژدی‌هایی می‌اندازد که برآیند نهایی وجه داستان پردازانه آن همواره تلخ و دردانگیز است. به ویژه که در واپسین لحظه‌های نمایش، جایی که خانم رولند از لای در نیم باز اتاق خواب به کف اتاق چشم می‌دوزد و از ترس، جیغی بلند می‌کشد و هراسان به راهروی بیرون اتاق می‌دود، به سادگی می‌توان به مرگ و حتی به خودکشی آلفرد فکر کرد.
در این تک‌گویی نمایشی، بازیگر زن نقش خانم رولند (دلارام زرگر) کار دشواری بر عهده داشته است. به ویژه که می‌دانیم، باید در برابر آلفرد که صحنه حضور ندارد و یا زنی که از نگاه خانم رولند با آلفرد ارتباط دارد نیز، درجریان همان تک‌گویی‌هایش بده و بستان ذهنی داشته باشد و واکنش‌هایش را به تماشاگران نمایش نشان دهد. ( در شب‌های فرد، اجرای نقش خانم رولند برعهده «مرجان رزم آزما» گذاشته شده است که متاسفانه اجرای ایشان را ندیده‌ام. )
نقش موسیقی ( با انتخاب‌های مناسب دُرسا شهرستانی) در ایجاد ضرباهنگ مناسب، برای ایجاد تعلیق‌های دلخواه در جریان این تک‌گویی نمایشی، بسیار پُررنگ است. در واقع، به نوعی می‌توان گفت که موسیقی، نقشی مشابه تدوین نماها در یک صحنه فیلم را بر عهده دارد. در روایت ساده این داستان تراژیک، طراحی فضای صحنه، همخوانی مناسبی با شرایط اقتصادی خانواده کوچک خانم رولند دارد. زوج جوانی که در تلاش معاش، مثل همه قهرمانان تراژدی‌های دنیای نمایش، سرانجام ناخواسته به رنج و مصیبتی بزرگ گرفتار می‌شوند.
تماشای چنین نمایش ساده و در عین حال پُرتنش برای مخاطب آشنا با قواعد بازی در یک تک‌گویی نمایشی، با توجه به مجموعه امتیازهای مثبت آن در طراحی، کارگردانی و اجرا، بی‌گمان می‌تواند پُرجاذبه باشد، با این همه با توجه به تاکیدی که همواره بر وجه واقع‌گرایانه کارهای یوجین اونیل داریم، استفاده از برخی حرکت‌های پانتومیم گونه در انجام کارهای ساده‌ای مثل خوردن و نوشیدن و ….– به جای عمل طبیعی و عادی خوردن و نوشیدن در صحنه – در بازی خانم رولند، می‌تواند بر جنبه واقع نمایی نمایش لطمه بزند.

لینک کوتاه : https://cinemaeinews.ir/?p=3013
  • نویسنده : عزیزالله حاجی مشهدی
  • ارسال توسط :
  • منبع : سینما سینما
  • 314 بازدید
  • بدون دیدگاه

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.